Ντιέγκο Μαραντόνα…ένας ζωντανός θρύλος…και όχι μόνο για το ποδόσφαιρο. Και επειδή πολλοί ήταν αυτοί που με έκραξαν για…. τον Ronaldo, πριν μερικές μέρες (γειά σας παιδιά, παρεμπιπτόντως) λέω σήμερα να συμπεριφερθώ με το γάντι… Αλλά επειδή και να προσπαθήσω θα αποτύχω… δεν θα το κάνω. Συγνώμη κιόλας δηλαδή αλλά υποθέστε ότι δεν τον γνωρίζατε, θα σας θύμιζε αυτός ο άνθρωπος σήμερα κορυφαίο ποδοσφαιριστή της παγκόσμιας ιστορίας? Ειλικρινά απαντήστε μου. Είναι αυτή κορμοστασιά του πάλαι ποτέ βεληνεκούς ινδάλματος? Ελάτε μη λέμε και ασυνάρτητα τώρα. Και μην ακούσω τίποτα για προβλήματα υγείας και άλλα τέτοια γιατί θα βγω από τα ρούχα μου. Γιατί στην τελική μόνος του τα προκάλεσε…με τα ναρκωτικά και την “άσωτη ζωή”. Αλλά όπως έλεγε και η αείμνηστη Ρίτα “κι αν κάνω άστατη ζωή δικός μου είναι λογαριασμός, για μένα άξιος κριτής είναι μονάχα ο θεός” του αφιερώνω το κομματάκι. Α ρε Ντιέγκο…μορφή δεν το συζητώ αλλά θα του πρότεινα τώρα πλέον να κάνει αλλαγή καριέρας. Καλύτερα …. νονός, παρά προπονητής. Εμ δεν σου φταίω εγώ που ο χρόνος σου ανταπέδωσε την…αλητεία του….και ας έφαγες και μια πεντάρα με την Αλ Βασλ σου (αλλά ας μην ξύνω πληγές).
Σόφη Ζιώγου
